11.5.13

ο walter benjamin στη Μayfield Road

Ήρθε σπίτι ο Walter Benjamin κάτσαμε ήπιαμε λίγο ούζο -- μιλήσαμε για τα παλιά -- και αυτο- παρηγορηθήκαμε.

Ναι αλέξη μου -- σιγά μην έγραφα για το Μπρεχτ αν ζούσα σήμερα

Και σιγά μην έγραφε για τον Προυστ ο Ρολάν Μπαρτ.

Χεσμένους τους είχαμε το Μπρεχτίτη και τον Προυστόνι.

Σημερα ο χαμένος χρόνος της γραφής, η αυτο-αναφορικότητα, η στράτευση, η απόγνωση όλα χύνονται σαν πολτός στους ηλεκτρονικούς τοίχους, στις ιστορίες εγκλημάτων, στην επιστημονική φαντασία...

Και μη στεναχωριέσαι -- πάντα θα υπάρχουν Αντόρνο γύρω σου -- θα σου ζαλίζουν τα αρχίδια για τη μοντερνικότητα -- και θα θάβουν το μοντέρνο.

Θα βρίζουν τη τζαζ

όταν η τζαζ γίνεται χιπ θα βρίζουν το πανκ

και όταν το πανκ γίνει χιπ θα βρίζουν το ρέιβ

και όταν το ρέιβ γίνει χιπ θα βρίζουν τη μουσικότητα του παρόντος.

να μην περιμένεις την έγκριση κανενός για να χορεύεις.

Σκατά στους Κνίτες όλων των εποχών.

ζήτω το dancefloor! ζήτω οι κολοκυθοκεφτέδες τηγανισμένοι σε υγρό έκστασι! ζήτω! 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου