6.5.13

τι σχέση έχει ο Ψωμιάδης και η Τατιάνα Στεφανίδου με τη λογοτεχνία;


νεο-ελληνική λογοτεχνία είναι:

ο Τομ Ρομπινς και ο Μπάροουζ μεταφρασμένοι στα ελληνικά,

Αυτός Αυτή και τα Μυστήρια με ελληνικούς υπότιτλους στην τηλεόραση το Σάββατο το Βράδυ,

 Τα ξενόγλωσσα τραγούδια που μας κάναν μπίλιες χωρίς να ποτέ να καταλάβουμε τι λένε

Λογοτεχνία είναι αυτό που κάνει ζιγκ ζακ ανάμεσα σε αυτό που οι θεσμοί και οι καταναλωτές αντιλαμβάνονται ως λογοτεχνικά είδη – τη νουβέλα, το ποίημα, το μυθιστόρημα.

Είναι ένα σπινθήρας που μεταφράζει τη γλωσσική επικοινωνία σε συναισθησία -- μια διαρκής μετάφραση της μιας αίσθησης σε άλλη -- από όραση στην ακοή και από την ακοή στο χάος.


Λογοτεχνία είναι οτιδήποτε μετατρέπει την γλώσσα σε υποκατηγορία της απόλαυσης.

Υπο αυτήν την έννοια: η λογεχνικότητα απλώνεται πέρα από τους συγγραφείς, τα βιβλία και τους θεσμούς:
κάθε μορφή συγκίνησης που οργανώνεται μέσα στη γλώσσα συνιστά ένα λογοτεχνικό είδος.

Είναι μια κίνηση  που αγκαλιάζει τη βαρβαρότητα
-- προπαντώς και πάντα τη βαρβαρότητα -- όλες τις ιστορικές μορφές της βαρβαρότητας,

Ο  πρετεντέρης, η τατιάνα στεφανίδου,  ο ναζί βασανιστής,  ο ιεροεξεταστής,  ο χούλιγκαν, ο διαφημιστής αλυσίδας σουπερμάρκετ, ο ψωμιάδης ο καρατζαφέρης και ο τέρνες κουίκ – όλοι συντάσσουν  μυθιστορήματα -- μύθους μέσα σε μύθους.

Όλοι Αφηγούνται ιστορίες μέσα από σώματα,  βιαιότητες και θεάματα...
Κάθε κτηνωδία (όπως και κάθε έκσταση) που χτυπιέται πάνω σε σε πίξελς, εικόνες ή άναρθρες κραυγές  συνιστά ένα ξεχωριστό λογοτεχνικό genre.

Η μάχη με τη γλοιωδία ήταν, είναι και θα είναι μια μάχη μέσα στη λογοτεχνία..

[Κάνε κλικ εδώ   για να δεις εδώ ένα παράδειγμα μεταγλώτισσης της λογοτεχνικής εμπειρίας από το τρομοκράτη-κακού-γούστου-τρολ calypso larah]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου