13.5.14

What the hell is the homonazi effect


 How can facebook-phrenic eroticism, queer-horror diaries and journalistic sensation co-attack the current dictatorship of shame?


The Homo-nazi Effect visualizes an actual interview (turned to fight) between a Manchester based web author/performer (Dr.Alexandros Papadopoulos) and an Athens-based gay neo-nazi (and
fashion-designer). The Athenian portrays his neo-nazi experiences in Golden-Dawn as a relentless gay orgy.

Papadopoulos transforms this testimony into a docu-perfomance and photo-essay. His acts re-interpret physically and stylistically all the characters that reside in the universe of the  homo-nazi narrator. Web-guerrilla cyber-cinematographer Calypso Larah re-edits this material, producing a frantic montage of video-sequences, loops and gags. The result is a troll art attack – a deranged tour in the sexual and fascist and geography of crisis-Athens.

                                                                       



 Gay cruising is mixed with the semiotic (and libidinal) analysis of rowdiness -- the internet is transformed into an arena of pornographic violence and outwordly extremism - the boundaries between drag-show, lecture and documentary collapse.



                                                                  


The resulting polymedia text encapsulates the chaos of information and passion that saturated the urban, migrant and digital sphere of the post-2008 austerity era. The idiosyncratic style of narration encompass the attitude of  unclassified, homeless and precarious voices who have found in cyberspace a refuge of experimentation – a synesthetic laboratory audiovisual and meta-cinematic styles of self-expression, dream-making and farce. Colored by hysterical campness, the voice-over attacks with sarcasm and psychedelia the contemporary stereotypes of gay cultures and the academicism of queer art theory. Above all the Homo -nazi Effect embraces Trol- art as the new Pop art of the suburbs: a neo-romantic celebration of paranoia and lust for the age of fear


Κάμερα: Ηοward Walmsley, Γρηγόρης Παπαθανασίου Ήχος: jex hawksley Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκη Παπαδόπουλου Πηγή: www.lifo.gr
Κάμερα: Ηοward Walmsley, Γρηγόρης Παπαθανασίου Ήχος: jex hawksley Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκη Παπαδόπουλου Πηγή: www.lifo.gr
Camera; Howard Walmsley, Grigoris Papathanasiou
Costumes: Niki Papadopoulou
Sound: Jex Hawksley
jex hawksley Πηγή: www.lifo.gr

Κάμερα: Ηοward Walmsley, Γρηγόρης Παπαθανασίου Ήχος: jex hawksley Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκη Παπαδόπουλου Πηγή: www.lifo.grVa

Κάμερα: Ηοward Walmsley, Γρηγόρης Παπαθανασίου Ήχος: jex hawksley Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκη Παπαδόπουλου Πηγή: www.lifo.gr
Κάμερα: Ηοward Walmsley, Γρηγόρης Παπαθανασίου Ήχος: jex hawksley Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκη Παπαδόπουλου Πηγή: www.lifo.gr

8.5.14

Τι στο διάλο είναι το Homonazi effect;








Πόσοι γκέι νεο-ναζί πορνοστάρ κάνουν πασαρέλα από το πάρκο στο timeline σου;  
Ti στο διάλο είναι το the Homonazi effect;

Πόσοι γκέι νεο-ναζί πορνοστάρ κάνουν πασαρέλα από το πάρκο στο timeline σου;

Mια ωραία μέρα ένας γκέι νεο-ναζί αφηγήθηκε στην αφεντιά μου την εμπειρία της Χρυσής Αυγής σαν μια τεράστια γκέι παρτούζα. Αποφάσισα να πάρω αυτήν την μαρτυρία και την μετετρέψω σε perfomance-show. Ερμηνεύω σωματικά και ενδυματολογικά -- όλες τις περόνες που κατοικούν στο πειραγμένο σύμπαν εκείνου του αφηγητή. Η Calypso Larah μοντάρει, οπτικοποιεί και ανατινάζει το υλικό – παράγοντας μια φρενήρη αλυσίδα από σεκάνς, λούπες και gags. Το αποτέλεσμα είναι μια troll art attack – μια διαταραγμένη ξενάγηση στην σεξουαλική και φασιστική γεωγραφία στην Αθήνα της κρίσης.



                                                   
                   
Το ψωνιστήρι στα πάρκα αναμιγνύεται με τη σημειολογική ανάλυση της καφρίλας – το διαδίκτυο μεταμορφώνεται σε μια αρένα πορνογραφικής βίας και φαντασιακού εξτρεμισμού – τα όρια ανάμεσα στο drag-show, τη διάλεξη και το ντοκιμαντέρ καταρρέουν. Το βίντεο συγχρωνίζεται με τον τον ψηφιακό πανζουρλισμό εντυπώσεων, πληροφορίας και πάθους των χρόνων της κρίσης. Το μίξερ του ύφους συμπυκνώνει το attitude των άστεγων και αταξινόμητων φωνών πουτα τελευταία χρόνια βρήκαν στο κυβερνοχώρο ένα καταφύγιο πειραματισμού – μια συναισθητική αλάνα για να παίζουν με την εικόνα, τον ήχο, τη λογοτεχνία, το σεξ, τα κόμιξ, το σινεμά, την ονειροπόληση και τη φάρσα. Πνιγμένο μέσα σε μια υστερική camp φωνή – το voice-over αναπαράγει, περιγελά και ψυχεδελικοποιεί την παρωχημένη αντίληψη για τον 'γκέι' πολιτισμό και τον ακαδημαισμό της queer art theory. Πάνω απ' όλα το Ηomo-nazi effect αγκαλιάζει την αισθητική της τρολιάς σαν μια νέα ποπ-αρτ των προαστίων: μια νεο-ρομαντική γιορτή παράνοιας και καύλας για την εποχή του φόβου

3.5.14

Παίξε με την καφρίλα


 



Είναι αλήθεια ότι πρέπει να αποφεύγουμε να χαρακτηρίζουμε τους φασίστες ως καταπιεσμένες 'αδερφές'. Έτσι ενδίδουμε στο στερεότυπο της ομοφυλοφιλίας ως μια αρρώστιας του μυαλού. 
Από την άλλη όμως είναι γόνιμο να επισημαίνουμε τη βαθειά, ιστορική και πολυσήμαντη σεξουλικοποίηση φασιστικών συμπεριφορών στο εσωτερικό της queer κουλτούρας. Έχει σημασία να δείχνουμε τη πολυ-μέτωπη μετατροπή της κτηνωδίας  και της καφρίλας σε παιχνίδι, θέατρο και καύλα -- εν τέλει σε μια τακτική πολιτικού αντιπερισπασμού.

Η λατρεία του 'φασίστα' ή του 'ματσό' ή του κάφρου εραστή εκδηλώθηκε με εντελώς απο-ενοχοποιημέν
o τρόπο από πολλούς γκουρού της ομο-ερωτικής τέχνης, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό -- μπες στις σελίδες του Ζενέ -- κάνε μια βόλτα στο Φασμπίντερ. Πρόκειται για μια ρετρό κουλτούρα που επιβιώνει ακόμη και σήμερα (με άλλους τρόπους). Μια τεράστια βιομηχανία από δερμάτινα, σβάστικες και αφέντες  παρουσιάζει το σεξ σαν ένα κρυφτό με την τεχνολογία της απαγόρευσης -- η απόλαυση της απόδρασης έχει ανάγκη από τη διαρκή παρουσία  κλουβιών. Στην Ελλάδα υπάρχει μια αντίστοιχη παράδοση -- εκπεφρασμένη με ιδιωματικό (αλλά όχι απαραίτητα κλειστό και τοπικιστικό) τρόπο. 

 Ο Γιώργος Ιωάννου, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Ταχτσής, ο Τσαρούχης εναντιώνονταν σε μια γραμμική αντίληψη 'απελευθέρωσης'. Μέσα στο σύμπαν τους τα ματσό ανδρικά σώματα -- τα 'λαϊκά' αγόρια -- μετατρέπονταν σε ένα παιχνίδι. Η αφέλεια και η βλακεία ήταν μια συνταγή ευτυχίας.  Σε αυτήν την περίπτωση, η πάλη ενάντια στο σωβινισμό δεν είναι μια κατά μέτωπο επίθεση -- αλλά ένας έξυπνος αφοπλισμός του αντιπάλου -- αυτό που η Τζούντιθ Μπάτλερ ίσως αποκαλεί subversion. Μετατρέποτας τον άνδρα-σούπερμαν σε σεξουαλικό εξάρτημα-- διαστρέφεις το νόημα, τη χρήση και τη δυναμική του ρόλου του. Οικειοποιείσαι τα όπλα του εχθρού για να μετατρέψεις την κτηνωδία σε φάρσα.. Και έτσι αποκαλύπτεις ότι η πολιτική ισούται με μια ευφυή διαχείριση της ντροπής.

Γιατί είναι πολιτικό όλο αυτό;

Γιατί δείχνει πολύ γραφικά ότι ο αόρατος κόσμος της εσωτερικότητας --  η σκέψη ότι 'τώρα γίνομαι ρεζίλι', 'είμαι ένα τίποτα', 'είμαι μια ψωνάρα΄' -- έχουν υλικό αντίβαρο και πολιτικό εκτόπισμα. Ό,τι συμβαίνει μέσα στη μνήμη και στη φαντασία σου επεμβαίνει, παράγει και τακτοποιεί το σώμα σου και το χρόνο σου. Η εξουσία δεν είναι απλά ένας μηχανισμός που σε εκβιάζει να σκύβεις το κεφάλι. Είναι επίσης ένας μηχανισμός που σου υπαγορεύει να το σηκώνεις ψηλά -- για να δείξεις πως είσαι άντρας ή Έλληνας ή σωστή νοικοκυρά. Σεξουαλικοποιώντας αυτό το παιχνίδι εκβιασμών μετατρέπεις αυτόν τον   ''άνδρα'' ή ''γυναίκα'' ή ''Ελληνάρα'' σε μια παράσταση ψευδαισθήσεων -- μια παράσταση την οποία σιγά σιγά σκηνοθετείς εσύ

 11 του Μάη στο Εμπρός -- The Homonazi Effect

The Homonazi Effect

The Ηomonazi Effect εικονογραφεί όλα όσα εξομολογήθηκε ένας Χρυσαυγίτης για τη σχέση νεο-ναζισμού και ομοφυλοφυλίας στην Αθήνα της κρίσης.  Η φόρμα και το ύφος του ανακατεύουν Ντοκιμαντέρ, Βiντεο-δοκίμιο και Social Media Poetics. Το κείμενο-περφομανς του Αλέξανδρου Παπαδόπουλου  συναντιέται με την εικαστική τρομοκρατία της web-guerrilla Calypso Larah. Πρόκειται για  μια Troll Αrt σπουδή  πάνω στο σεξουαλικό τρόμο και τη ψηφιακή πανδαισία τοu γέλιου (και της καύλας).

Στην κάμερα βρέθηκαν ο Ηοward Walmsley και ο Γρηγόρης Παπαθανασίου

Εμπρος 11 Μαΐου
University of Sussex 30 Μαΐου