14.6.13

Εναέρια Ρακενδυτη Τρολοπρωτοπορία.

Μπορεί να υποστηρίζουμε το ιδεώδες του δημόσιου αγαθού της πληροφορίας- τη στρατηγική σημασία των συμμαχιών -- τον ευνοϊκό πόλεμο των εντυπώσεων -- τη διεθνη κατακραυγή -- την ελπίδα να πέσει μια ακροδεξιά κυβέρνηση.

Αλλά πια έχουμε πάρει και μερικά ιστορικά μαθήματα. Όσες πολιτισμικές κωλοτουμπες και να κάνουν, όσους θούριους και να τραγουδήσουν, όση επαναστική ψυχανάλυση και να ξεδιπλώσουν στου δέκτες,  οι γραφειοκρατικοί θεσμοί είναι φυσει και θεσει ανεπαρκείς να εκπληρώσουν οποιοδήποτε πρωτοποριακό ρόλο -- θα είναι πάντα ένα βήμα πίσω -- ένας συμβολισμός που θα παντρεύει την ελπίδα (του πολιτισμού) με την διαρκή της αναίρεση.


Εν ολίγοις  ένας συμβολισμός αδικίας -- δευτερεύουσας σημασίας όμως --  μπροστά στην πρωτεύουσα κτηνωδία των ιδιωτικών μμε και της ηγεμονικής βαρβαρότητας.

Στο μεταξύ όμως έχουμε τρόπους να ανιχνεύουμε την ''πρωτοπορία'' και την ελπίδα της αλλαγής -- μπορούμε να περάσουμε από τη γκρίνια περί συμβόλων στο έδαφος της πράξης.
 Στον τομέα της πληροφορίας έχει ήδη γίνει μια επανάσταση -- των κάτω απέναντι στους πάνω. Δεν μας λείπει ακριβώς το 'επαναστατικό υποκείμενο'' -- δεν ζούμε σε μια αδιαφανή εποχή --δεν είναι το 1950 ούτε το 1980.

 Εχουμε μπροστά μιας μια μεγάλη πασαρέλα ταλέντου -- καρφιτσωμένη πάνω στον ψηφιακό ή αυτοσχεδιαστικό θώρακα της εποχής μας.
Στραπατσαρισμένες φωνές  που έχουν αναγάγει την πληροφορια σε νομαδικό ύφος ζωής
 και έχουν διεκδικήσει τη συμμετοχή τους στη δημόσια σφαίρα με άλλους όρους ''συναλλαγής΄''
Εχουν μετουσιώσει το ''ναρκισσισμό'' τους σε συμβολικό κεφάλαιο και έτσι έχουν διαδώσει μια νέα ανταγωνιστική αντίληψη  της αξίας.
 Να μια εναλλακτική οικονομία προσωπικής καταξίωσης μέσα στα χαλάσματα.



 Οταν λοιπόν η ερτ μεταδίδει σήμα χωρίς μισθό -- αντιγράφει ελαφρώς σαν φάρσα -- μια ιστορική πρωτοπορία που την έχει ξεπεράσει.


Ακολουθεί λαχανιασμένα ό,τι άστεγοι στοχαστές, ανένταχτοι αρτίστες και precarious υποκείμενα  κάνουν εφ' όρου ζωής.

Ζουν μια διαρκώς έκτακτη κατάσταση και εκπέμπουν σήμα από το πουθενά.

Αυτός ο ιδιος κόσμος υποστηρίζει την ερτ και στέκεται στο πλευρό της -- αλλά παράλληλα γνωριζει καλά μια πικρή αλήθεια.

 Όλα τα συνθηματα του κόσμου -- δεν μπορούν κρύψουν -- σαν φύλλο συκής -- τον πλούτο της παροντος και την ιστορική γνώση που το συνοδεύει.

Αν έρθει ποτέ η άνοιξη στην ελλάδα -- δεν θα έρθει από μεταμορφώσεις της  γραφειοκρατίας -- αλλά από νομαδικά, παραμορφωμένα και υπερ-μορφωμενα τρολ -- απο σημειωτικές εκρήξεις.

ζήτω λοιπόν η ερτ

αλλά πάνω απ' 'ολα ζήτω οι δημόσιοι υπάλληλοι του πάθους -- ζήτω οι άποροι ταχυδρόμοι του παρόντος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου