1.12.13

Ονειροθετικοί Εραστές


Στο Stoke Newington στη Church street κάποτε σύχναζαν μόνο λούμπεν τύποι, μικρο-κακοποιοί και λεσβίες. Τώρα συναντάς συνταξιούχους χίπις: χρωματιστούς γιάπις, μποέμ και ψυχιάτρους με περιβαλλοντικές ανησυχίες. Βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους, ψωνίζουν οργανικά προϊόντα και πίνουν μαργαρίτες..Η ζωή τους μοιάζει με τη ατζέντα ενός λογιστή. Είναι πανάκριβη και άχαρη, αλλά στο εξώφυλλο έχει ένα χαρωπό αγγούρι.

Στον ίδιο δρόμο υπάρχει ένα νεκροταφείο του19ουαιώνα.

Κάπου ανάμεσα στους γλυπτούς βικτοριανούς τάφους, την πυκνή βλάστηση και τις πεταλούδες ο David L. γνωρίστηκε ένα βραδάκι με το James C. 'Ηπιαν μερικά μπαφάκια, συζήτησαν για τα τατουάζ, τις εμπειρίες της φυλακής και στο τέλος πηδήχτηκαν στους θάμνους -- in the doggy style -- αδιαφορώντας για το ψιλόβροχο, την οικονομική ύφεση και τη λάσπη.




Μου διηγείται το γαμήσι στο νεκροταφείο καθώς περπατάμε από το πάρκο προς το σπίτι του. Κατηφορίζουμε τη Stoke Newington High Street. Προσπερνούμε ένα αστυνομικό τμήμα, μια παμπ για λεσβίες και ένα θεόρατο τζαμί.

  
[τζαμί: φαλλικό σύμβολο ή γυναικείο βυζί?)

Μέχρι το σπίτι του και μέχρι το πρωί της επόμενης όλο του το σώμα κινείται όπως μια μηχανή που καταβροχθίζει σκουπίδια και παράγει εικόνες.. Ένας αυτοσχεδιασμός στην όχθη του τίποτα. Κουβεντιάζει με μια γάτα, δίνει λεφτά σε ένα άστεγο, τσιμπάει τον κώλο ενός πορτιέρη. (Ο πορτιέρης, που είναι φτυστός στο Ζουγκλάκο, μας σκάει ένα χαμόγελο). Where did you study again? Λέει ο David.
Birkbeck college.
Bareback? Ωραίο κολέγιο! [Bareback =σεξ χωρίς προφυλακτικό] ...Νεκροταφείο - Σεξ - Σεξ χωρίς προφυλακτικό: το Λονδίνο είναι η πόρνο-πρωτεύουσα του Γότθου...

                                                   

Καθόμαστε στο καναπέ του σπιτιού του, ανοίγει την τηλεόραση, ανάβει ένα μαροκινό γάρο και βάζει πάλι μπρος τον κινητήρα. Δε θέλει να δουλέψει ποτέ ξανά..Zει το μισό χρόνο στην Ινδία…Eκεί που το αλκοόλ και τα ναρκωτικά είναι φτηνά, το κλίμα ευχάριστο και ο κόσμος πιο ευδιάθετος... Την τελευταία φορά όμως λέει μπλέχτηκε σε ένα για καβγά και η τοπική μαφία τον έψαχνε για να τον πλακώσει στις μάπες. Tαξίδεψε πάνω κάτω την χώρα, έκανε μπάνιο σε παγωμένα νερά, χόρεψε σε rave πάρτι πάνω στα βουνά.

Ένας παντρεμένος επιχειρηματίας από το Λίβερπουλ έγινε ο fuck buddy του καλοκαιριού.  Η γυναίκα του κατασύμπαθησε το David. Σκέφτονταν να πάνε όλοι μαζί στην Καμπότζη. Ανακάλυψαν ένα τουριστικό πρακτορείο που με λίγα λεφτά σου προσφέρει ένα μπαζούκας για να ανατινάξεις αγελάδες. Μετά οι ντόπιοι μαζευουν τα υπολείμματα του κρέατος (για φαγητό). Το πρακτορείο καταγράφει τα πάντα σε μια βιντεοκασέτα και στη δίνει δώρο.. (θέλω να πω κάτι.. να βρίσω μάλλον..αλλά δε λέω τίποτα... κυρίως θέλω να ακούσω κι άλλα – νιώθω ότι είμαι ένα καθίκι).
   

Δεν κατάφερε ποτέ να πάει στην Καμπότζη... δεν του ανανέωσαν το διαβατήριο. Την έκανε αλλιώς. Στο ξενοδοχείο συνάντησε την Αλάνις Μόρισει. Του μάθε πως να καπνίζει όπιο από ένα μεγάλο σκεύος που έμοιαζε με φουγάρο... Επίσης δοκίμασε Calvin Klein. Όχι το μόδιστρο, αλλά το συνδυασμό κόκας (c) και κεταμίνης (κ). Πολλές γραμμές τοποθετημένες πάνω σε τραπέζι κατά προτίμηση τρένου για να δονείται. 'Όποιος κάνει πιο γρήγορα τη γραμμή κερδίζει το ecstasy στην ακρη της γραμμής. Αγαπήμενο παιχνίδι των τραβεστί στη διαδρομή Λονδίνου-Brighton pride (αλλά παίζεται και αλλού). Η αγάπη του David για τη χημεία άλλαξε τη ρουτίνα μιας γλυκύτατης δεκαεξάχρονης πόρνης. Τη σύστησε σε ένα φίλο του dealer και έτσι η κοπελίτσα απέκτησε full time δουλειά. Κάθε μέρα ξυπνάει το πρωί, φοράει το ταγιέρ της, ταξιδεύει σε παραθεριστικά θέρετρα και πουλαέι MDMA στους τουρίστες..

Δε βρήκα να πω τίποτα για όλα αυτά.. έκανα μια κίνηση να σηκωθώ..να πω είμαι κουρασμένος και ήρθε η ώρα να φύγω... αλλά δε μπορώ. Δεν είμαι παράλυτος ή μεθυσμένος ή μαστουρωμένος ή δεμένος πισθάγκωνα..όμως  δεν κουνιέμαι...
                                               
                                                         

Λίγη ώρα συναναστροφής με το David και το σώμα σου παραλύει από τη θαλπωρή.  Δεν είναι αγάπη ή τρυφερότητα ή ειλικρίνεια...είναι μια φωλιά από εικόνες: η αφήγηση του David ζεσταίνει τις αρθρώσεις του μυαλού σου. Μια κάψουλα απόδρασης από δέρμα, κόκαλα και πρόζα.
 Nα λοιπόν πως μοιάζουν οι ραψωδοί αυτού του αιώνα...  
Μια τσουλήθρα  από ολόγραμματα. Με φιλάνε στο στόμα. Αναβοσβήνουν σαν τουριστικά πόστερ...έλα να παραθερίσεις για λίγο σε αυτή μου την ανάμνηση… έλα στην άλλη τώρα...

Το πρόσωπο του David θολώνει σαν οθόνη κινηματογράφου. Βλέπω πάνω στο δέρμα του, το πρόσωπο του Harry Fabian από το Night and the City.Την ταινία που σκηνοθέτησε Jules Dassin στο Λονδίνο το 1950... Ο Fabian, όπως, και ο David έχτιζε με επιδεξιότητα καταφύγια φαντασίας πάνω στη λάσπη της πόλης. Στερέωνε το θρόνο του πάνω στα σε διανοητικά δολώματα...λίγο πριν ο θρόνος του πέσει και τσακιστεί στα νερά του Τάμεση, μια κοπέλα τον αποκάλεσε 'the artist without art' [όπως μπόγκλερ χωρίς βιβλίο].. Η τέχνη του είναι υπαρκτή αλλά αόρατη. Δεν είναι ένα αντικείμενο.
Είναι μια κατάσταση, ένα κεντημα εντυπώσεων. 

Πρωτο-συνάντησα το David στο Soho. Σε ένα μπαρ που δεν έμοιαζε με παμπ. Mεταλλικές σκευές παντού: ένα μικρό διαστημόπλοιο στην πρωτεύουσα της κακουγοστιάς. Πήγαμε σπίτι του. Ινδικά κεριά παντού. Ξαπλωμένος  πάνω στον καναπέ... Είναι σειρά μου να πω ιστορίες. Ξαπλώνουμε στον καναπέ – μου λέει – πες μου και συ μια ιστορία – πες μου για τη Μύκονο...

ξεκινώ:


Ενα μήνα πριν ξεφύγω από την Ελλάδα γνώρισα ένα ιταλό, travel agent.  'Ηταν το τελευταίο καλοκαίρι.. Πριν ξεφύγω από το Μενίδι, τις πολυκατοικίες, πριν ξεφύγω από την τηλεόραση και τις αδερφές του Sodade που πιστεύουν στη Βίβλο. Τότε λοιπόν γνώρισα ένα Ιταλό που νόμιζε ότι ήμουν αθώος. Μετά πήγαμε στο ξενοδοχείο του. Και μου έδωσε ένα έκτσασι. Και είδα το πίνακα ζωφραφικής να παίρνει φωτιά. Πάνω στο τοίχο. Έτρωγα το σώμα σου σαν να ήταν χάμπουργκερ από φλόγες. Και του είπα: έχεις ένα ηφαίστειο μέσα σου. Μη φοβάσαι τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι. Μέσα σου περιμένει μια φωτιά.

Tου είπα 'Μακάρι να μπορούσα να σε γαμήσω χωρίς προφυλακτικό.'

Iταλός: '...Μη το κανεις ποτέ αυτό... Με κανένα. . Μέσα μου περιμένει μια φωτιά --όπως το είπες!-είμαι οροθετικός.
Πως το κατάλαβες;
Μαγεία;'

Σαλόνι στο Stoke Newighton:

(εγώ) 'και τον ερωτεύτηκα τον Ιταλό αλλά φοβήθηκα.. εσύ τι θα έκανες; θέλω να τον πάρω τηλέφωνο αλλά... φοβάμαι'

και ο David είπε κοιτάζοντας την τηλεόραση: 'Ήταν ειλικρινής. ΄Ήταν ένα καλός και ειλικρινής άνθρωπος'.

Για μέρες ολόκληρες ο David χάθηκε. Με πήρε τηλέφωνο μια μέρα το πρωί μετά από μήνες τα χαράματα: έλα να με αγκαλιάσεις. ΄Ηταν χάι.
'Hθελε να πάω στις έξι τα χαράματα στην άλλη άκρη της πόλης. 

Τον πήρα τηλέφωνο την άλλη μέρα και δεν απαντούσε.
Δεν απαντούσε σε καμία κλήση.
Τσατίστηκα: του έστειλα μήνυμα. 'Είσαι περήφανος γι αυτό που έκανες;' έγραψα. 
Ήμουν οργισμένος: αυτός θα με ξυπνάει τα χαράματα, θα κάνει το κέφι του...θα με θυμάται όποτε θέλει.. Μπορεί να μη με πάρει ποτέ ξανά τηλέφωνο. Γουρούνι.
Πήγα στο σπίτι του, χτύπησα το κουδούνι...Κατέβηκε.
Πήγαμε για ποτό στην παμπ δίπλα στην Church street, σε μέρος που δεν πατούν οι συνταξιούχοι χίπις.

'Γιατί μου φέρεσαι έτσι;' του είπα.... 

'Δε σου έχω πει όλη την αλήθεια' μου λέει....

Με πήρε υπνάκος και ξανα-ξυπνάω ακούγοντας πάλι το David να μιλάει...Τι ωραίο νανούρισμα...Έχει κάνει σεξ με ένα γνωστό ποδοφαιριστή και τη γυναίκα του.. Αρχίζω πάλι να κοιμάμαι... Γνώρισε τον πρώτο του εραστή στο χωριό που μεγάλωσε στα βάθη της Ιρλανδίας όταν δούλευε στο χασάπικο του μπαμπά του. Ήταν ένας Ιταλός ξενοδόχος, με επαφές στη μαφία, είχε όση κόκα ήθελε και έτσι κάθε πρωί έκανε μια παχιά γραμμή μέχρι που του πεσε η μύτη...Αυτός ο καναπές είναι πολύ μαλακός....Μια μέρα τον πήρε τηλέφωνο και έκλαιγε..τον προσκάλεσε σπίτι του, έκλαιγε με λυγμούς και του ανακοίνωσε ότι είναι οροθετικόςΜάλλον επειδή έκανε απροστάτευτο σεξ στο Σαν Φρανσίσκο..Ανοίγω τα μάτια μου και τα ξανακλείνω.. Ο David έμαθε ότι είναι οροθετικός στα 23 του.. αρνήθηκε να κάνει χημειοθεραπείες, φοβόταν τις χημειοθεραπείες. Ο πρώτος του γκόμενος, ο ξενοδόχος, πέθανε μέσα σε μερικούς μήνες. Τότε δεν ξέραν τι ακριβώς είναι αυτή η ασθένεια. Όταν η μαμά του David έμαθε τι έγινε, τον πήρε από το χέρι και πήγαν στο σπίτι του γκόμενου του. Όταν τους άνοιξε την πόρτα, η μαμά του David άρχισε να χτυπάει το ξενοδόχο με μια ομπρέλα και να του λέει ‘σκότωσες το παιδί μου, σκότωσες το παιδί μου’.... ο ξενοδόχος έκλαιγε. 

Με ξαναπαίρνει ο ο ύπνος και βλέπω ότι είμαι μαθητευόμενος φακίρης, συνομιλώ με έναν φίδι αλλά είμαι λίγο αμήχανος, κοιτάζω αλλού. Όταν κοιτάζω πίσω, το φίδι έχει συμπιεστεί στο πάτωμα, είναι ένα διακοσμητικό μοτίβο στο χαλί.

Έφυγα από το σπίτι του David το πρωί. Είχε παραδόξως πολύ ήλιο..περπάτησα στη Church street, κοίταξα βιβλία, δίσκους και ταινίες. Πήρα ένα καφέ. Τι ωραία Κυριακή... ξάπλωσα στο χορτάρι...και σκέφτηκα ότι τελικά είναι ωραίο το καλοκαίρι σε αυτήν την πόλη, μπορώ να κάνω τόσα πράγματα... Μπορώ να περπατάω μέσα στα μάτια των αλλων, να ξαπλώνω στις σκέψεις τους και να κάνω έρωτα με τους συνειρμούς τους...Η ζωή είναι ωραία.... Ομως αν δε μου δώσει τώρα κάποιος ένα αεροπορικό εισητήριο για την Ινδία, θα πυροβολήσω ένα χίπι στο κεφάλι.

                                                [κανόνι: φαλλικό σύμβολο ή προφυλακτικό της φωτιάς;]


1 σχόλιο:

  1. ειμαι μεγάλος θαυμαστής
    εχω κολλήσει με όλα τα πόστ εδω και δύο ημέρες
    ήθελα απλά να στο πω

    ΑπάντησηΔιαγραφή