16.8.13

Μέσα Μαζικης Μετεμψύχωσης

Μέσα Μαζικης Μετεμψύχωσης

Τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας είναι πλατφόρμες ονειρικής επικοινωνίας -- σόσιαλ μύδια στον πάτο της πόλης.
Οι ρόδες λειτουργούν ως κυλινδροειδείς ονειρομηχανές: επιτείνουν τη φραγματικη ροή των συνειρμων.

Οι σκέψεις πέφτουν πάνω στο χαρτί, όπως ακριβώς το εισιτήριο πέφτει από το χέρι σου 
-- όπως ακριβώς το κεφάλι σου πέφτει πάνω στο τζάμι του λεωφορείου.

Το τζάμι απορροφά τις σκέψεις -- όπως ένα timeline -- Το παράθυρο είναι ο τηλεπαθητικός πρόγονος της οθόνης του υπολογιστή...

έχω ένα διαταραγμένο αρχείο σκεπτομορφών από λεωφορεία, τρένα και τρόλει στην Αθήνα, το Λονδίνο και το Μάνσεστερ...

Δεν είμαι πια σίγουρος αν αυτές οι τρείς πόλεις είναι διαφορετικές --

Νομίζω ότι και οι τρεις πόλεις ανήκουν στο ίδιο σώμα..

Καμιά φόρα όταν μπαίνω στο λεωφορείο Β10 και βλέπω πολλά νεαρά παιδιά μαζεμένα -- νιώθω σαν ωρολογιακή βόμβα
Οι φάτσες τους είναι σαν σημάνσεις: καταμετρούν την απόσταση σου από την εποχή τους -- είναι κάτι σαν βυθόμετρα της πτώσης σου στο χρόνο.
Ένα νεανικό πρόσωπο στο λεωφορείο διαγράφει τις σκιές σου σαν ένα ηλιακό ρολόι που μετράει αντίστροφα την εκτίναξη μιας βιολογικής βόμβας.
-- φοβερό σασπένς
Η νεότητα είναι μια οθόνη που σου υπενθυμίζει χαρούμενα ότι πρωταγωνιστείς σε μια ταινία καταστροφής.

#το πρωί να να χαμογελάς στο χρόνο


Θα ήθελα να κάνω το Μενίδι της μόδας -- να μην πηγαίνουν στην πλατειί Καρύτσης οι ζαλισμένοι hipsters -- να παίρνουν όλοι το τρένο από το σταθμό Λαρίσης (κάνει 10 λεπτά) και να έρχονται να πίνουν κοκτέιλς ανάμεσα στα ψησταριές, τα είδη δώρων, τα πρεζάκια, τους νεόπλουτους, τους νεόφτωχους και τους γύφτους -- να κάνουμε το λεωφορείο Β10 το πρώτο κινητό μπαρ της πὀλης, ναι!


το άκουσα χθες στο δείπνο της προπαραμονής:
τα πλήθη των νεαρών που κατεβαίνουν καθημερινά από το τρένο στο σταθμό αχαρνών, κόβουν κάτι σκόνες πάνω στο τηλεφωνικό θάλαμο και μετά τις ρουφάν από τη μύτη.
Κάτοικος πήρε τηλέφωνο να αναφέρει το περιστατικό στο δήμο και ο δήμος την επόμενη μέρα μετακίνησε το τηλεφωνικό θάλαμο!

this is politics in action!


Ξέρω ότι για κάποιο λόγο οι περισσότεροι Αθηναίοι έχουν αυτοκίνητο -- μερικοί από μας όμως δεν έχουν. Για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι η έκχυση σκέψης -- το γλυκό σακάτεμα αυτοσυγκέντρωσης -- η θεατρική όραση των πραγμάτων.

Συμπέρασμα: Τα θέατρα που ξεκινούν εννιά και εννιάμιση και τελειώνουν στις 12 τσακίζουν μερικούς από τους πιο ευαίσθητους δέκτες τους
ΓΙΑΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΥΣ ΩΘΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑΞΙ !




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου