23.6.12

η εξέλιξη των ειδών



Όλα μας τα κατορθώματα τα χουμε χτίσει πάνω στις πλάτες μια εξαπάτησης.


                                                      

Να πως έχει η ιστορία: Καρφιτσώνουμε το εγώ μας πάνω στο δέρμα μιας διαφημιστικής οθόνης.Κάθε μέρα τεντώνεται σαν αεροπλανικό χαλί-- "δέστε τη ζώνη σας: παλιρροϊκό κύμα"-κι αμέσως μετά αυτο-κλωτσιέται σα χαρούμενο σκουπίδι.. θάβεται στη χωματερή του χρόνου....


                                                         
Ό,τι κατάφερες, λένε, είναι μια ψηφιακή μουτζούρα, μια σοφτ-πορνό διαφήμιση
μια ανεμοβλογιά από φράσεις πάνω στις τρύπες που αφήνουν πίσω τους τα μάτια των άλλων
Ο χρόνος κάνει εμετό τις λέξεις σου...λένε.

                                          

                                           


Όταν παίρνεις φόρα, όταν γκαζώνεις σα μηχανάκι,
-- όταν βρυχάσαι σαν κινητήρας-- δεν διασχίζεις ούτε μισό μέτρο πάνω στο κόκκινο χαλί.
Το χαλί διασχίζει τα βήματα σου! και κουβαριάζει τα κόκαλα σου--σόρι, τα λεπτά σου εννοώ,
έτσι λένε.  'Οταν έτρεχες, μάζευες το χαλί σε δίπλες κάτω από τα πόδια σου.
Περπατώντας ακατάπαυστα, έμενες πάντα στο ίδιο σημείο. Τόσο ξόδεμα πήγε τζάμπα.
Αυτό το κουβάρι-- έγχρωμο μνημείο σφαγμένου χρόνου-- κάνει για μαξιλάρι.
Μπορείς να το αγκαλιάζεις: είναι ιδανικός σύντροφος σε αυτήν την παράλογη θητεία.
Να να το κρατάς τρυφερά στα χέρια σου και να του μιλάς σαν σε έναν τρύπιο και εύθραυστο εραστή... Γιατί ό,τι κατόρθωσες στηρίχθηκε σε μια απάτη.
 Πάνω στις πλάτες της απάτης...πάνω σε ένα παραλογισμό, οι οργανισμοί καρφώνουν την επιβίωση τους.
Πελώριες αλλαγές εκρήγνυνται στο DNA: τα ψάρια μαθαίνουν να σέρνονται πάνω στη στεριά, οι θεοί να σταυρώνονται, τα είδη να εξελίσσονται
και εσύ να ξοδεύεσαι.
                                          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου