18.7.13

η ρητορική της γούνας


Είναι συμπαθέστατος ο νεαρός βουλευτής που έκανε την αναφορά στα γουναράδικα -- αισθάνομαι ότι δέχεται άδικα συνεχείς επιθέσεις. Όμως με αφορμή το κομφούζιο που δημιουργήθηκε  θέλω να κάνω ένα σχόλιο-- όχι ακριβώς για την ιδιόλεκτο του συγκεκριμένου ομιλητή -- αλλά για το ρητορικό ύφος, δηλαδή τον τρόπος σκέψης και αυτοπαρουσίασης του προοδευτικού μετώπου εν γένει.

Αισθάνομαι, λοιπόν, ότι οποιαδήποτε γιορταστική αναφορά στο ''βελουχιώτη''  και στην μετεμφυλιακή παράδοση της (φιλο-σταλινικής) ''αριστεράς'' αναπαράγει κάτι από την αναχρονιστική ασφυξία της δημόσιας διαβούλευσης -- παίζει (άθελα) το ύπουλο παιχνιδι των ακροδεξιών επικοινωνιολόγων.

Ενισχύει τη λαϊκοδεξιά εξισωση της αριστεράς με ένα σύμπαν που ορίζεται από σφυροδρέπανα,  κονσερβοκούτια και γκουλάγκ.

Τρέφει ένα από τα πιο άγρια ξεσπάσματα πολιτικού ρετρό μέσα στην  ελληνική κοινωνία: την ανιστορική περιχαράκωση της προοδευτικότητας μέσα στα σύμβολα της ψυχροπολεμικής εποχής..

Αν η πολιτική σου πρόταση έχει νόημα και σημασία -- αν είναι ένας ζωντανός οργανισμός (όπως η γλώσσα)-- τότε οφείλει να ξέρει να ντύνεται με βάση τις κλιματολογικές συνθήκες του παρόντος

ξέχνα για λίγο τις λέξεις μαρξ, σύντροφος, αριστερά

 Mη φοράς γούνα μέσα στο κατακόλαιρο -- εκτός και αν θέλεις να παίξεις την  εβίτα περόν

 Mην αναφέρεσαι σε γδαρμένα ζώα γενικώς -- τα ζώα σήμερα εχουν δικαιώματα

 Φτιάξε μία γούνα -- από φρούτα,  σκουπίδια ή βινύλιο...άνοιξε ένα περιοδικό της δεκαετίας ου 90 για να δεις πως γίνεται ή ρώτα ένα νεο-ρομαντικό fashion designer να σου πει!

Πάντως ένα είναι το σίγουρο:
σήμερα η γούνα συμβολίζει τον φόνο όπως και να το δεις...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου