1.12.12

παπάκια


   



Τοποθετούσαν χειροτεχνίες από παπάκια περιμετρικά πάνω στο βινύλιο. Η περιστροφή του δίσκου δημιουργούσε ένα τρισδιάστατο animation. Η μετάβαση του ματιού από το ένα παπάκι στο άλλο έχτιζε το μοντάζ μιας χειρονομίας. Το τραγούδι έλεγε ‘τα παπάκια στη σειρά’ και πάνω στο δίσκο χάρτινα παπάκια στη σειρά έπλεκαν μια ενιαία κίνηση σε διαδοχή. Πολλά παπάκια στη σειρά = ένα παπάκι που χορεύει. Ένα κινούμενο σχέδιο που πηδούσε έξω από την οθόνη, περπατούσε σε ένα μαύρο κύκλο και στο τέλος έσκαγε από ευτυχία – (Δηλαδή γίνονταν κομματάκια στα χέρια σου. Από αγάπη). 

                                                       
Έτσι πολλά χρόνια πριν τη συναισθησία του timeline, η μουσική ήταν ένα διαταραγμένο κολλάζ. Έλεγες: το σώμα μας είναι από χαρτί. Είμαστε μια σαΐτα. Ζούμε μέσα σε ένα video-clip. Μια μέρα θα μας θάψουν μέσα στην αγκαλιά του πικάπ. 
Οι στίχοι καθόριζαν μια σειρά από προμελετημένος κινήσεις.  Όπως κάθε ζωηρό μανιφέστο αθωότητας έτσι και αυτοί – ήταν σίγουρο – ήταν προορισμένοι για πορνογραφικές λαθραναγνώσεις. “Να από πού παίρνουν ιδέες αυτοί που ανακατεύουν τους ποπούς τους στην τηλεόραση’’
Να κάνουμε ένα μιουζικαλ με νίτζα’’ έλεγα (Ένα παιδοφιλικό θρίλερ εννοούσα) “Εσύ στο ρόλο του κακού. Να τους δείξουμε: Τα παπάκια δεν είναι χορτοφάγα’’
''Nαιιιιιιι  Να δαγκώσουμε κάποιον ’’ έλεγες. “Θα βουτήξω από το μπαλκόνι πάνω σε ένα περαστικό, σε ένα κούκλο, σε ένα μανάρι. Σαν ιπτάμενο παπάκι. Όπως η Κάντι Κάντι στον 'Αντονι.''
Και έτσι μια μέρα έπεσες. Μπουφ. Έσκασες στο έδαφος σαν πούπουλο από βινύλιο.
Και από τότε κόλλησε η βελόνα. Κάθε φορά που θέλω και γω κάτι.
Πέφτω.
Ο κόσμος γυρίζει σαν δίσκος.
Εγώ γίνομαι εσύ. Σε μια ατελείωτη περιστροφή.
Δεν ξεκολλήσαμε ποτέ από τη ζεστή αγκαλιά του πικάπ.

4 σχόλια:

  1. Το κακό είναι ότι δεν βρίσκεις εύκολα τεχνίτη
    να στο επισκευάζει κάθε που σαραβαλιάζει.
    Ξετρύπωσα στην Καλλιθέα πάντως κάποιον,
    για για όποιον ενδιαφέρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι ο παλιός δεν είναι για(1 αρκεί) πέταμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή