24.2.13

Συνταγή Αγκαλιαστά Ντολμαδάκια ή Πως να Καταβροχθίζεις την Ομορφιά από τον Ουρανίσκο της Μνήμης



Πολλά χρόνια πριν στην Πάρο, είχα συναντήσει ένα θεϊκό τεκνό έξω από ένα αντίσκηνο. Χαράματα  στην παραλία. Εκθαμβωτικό παιδί σαν ακτίνα λέιζερ μέσα σε μαγιό – ασύλληπτο -- δε μπορούσες να το αγγίξεις – μόνο φως. Όταν λοιπόν κάθισε στη ψάθα δίπλα μου, αναρωτήθηκα πως είναι  να αγκαλιάζεις ένα σώμα από ακτίνες. Και επειδή  δεν είχα πάνω μου πλαστελίνη, άρχισα μετά μανίας να αγκαλιάζω ντολμαδάκια μέσα σε φέτες από κίτρινο – λαμπερό -- τυρί.
Και έτσι γεννήθηκαν τα αγκαλιαστά ντολμαδάκια: Μηχανές του χρόνου. Κάθε μπουκιά και ένα μνημείο ματαιωμένης τρυφερότητας. 
Θεία μετάληψη σαρκός πνιγμένη σε ηλιακό τυρί.
Αμήν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου