Σκοτεινή Ριζοσπαστικότητα

Πολλοί από μας σιχαινόμαστε τους τόπους που παρήγαγαν το πρόσωπο μας-- τα πανεπιστήμια, τους πολιτισμικούς οργανισμούς, τα μμε.

 Βγάζουμε σπυράκια με τους μηχανισμούς που τα διαπερνούν -- το θεσμικά επιτελεία που τα στελεχώνουν -- το κοινό που προσελκύουν...

Είναι τόποι τραυματικοί -- υλοιποιούν και ταυτόχρονα διαψεύδουν -- όλες τις σύγχρονες φορμές ουτοπικότητας -- διεκτραγωδούν το συνδυασμό πνευματικότητας, coolness και ερωτικότητας -- κανιβαλίζουν όλα τα νεανικά σου όνειρα


Και έτσι εμπνέουν μίσος και όνειρα καταστροφής --

Ακριβώς για αυτούς τους λόγους, όταν μια κυβέρνηση κλείνει ένα τηλεοπτικό σταθμό -- δανείζεται τα σχήματα μιας μυθολογίας άρνησης
 και έτσι δημιουργεί ένα είδος σκοτεινής ριζοσπατικότητας.

Δεν είναι η θεωρία των δύο άκρων -- είναι η μαζική κουλτούρα των άκρων μέσα σε εξουσιαστικό μανδύα.

Η καταστροφή είναι ένα mainstream genre

Το κλειισμο της ερτ είναι μια κίνηση δραματουργικά ισοδύναμη της δολοφονίας των βαρετών αλλά αξιαγάπητων πρωταγωνιστών του Games of Thrones.
¨Οπως και τα θύματα του σίριαλ, η ερτ είναι μια μητριαρχική φιγούρα. Θες να είναι εκεί αν και δεν την παρακολουθείς.
Αποκτά ενδιαφέρον μόνο όταν κάποιος τη σκοτώνει.

Υπό αυτήν την έννοια η κυβέρνηση μετουσιώνει την εικονογραφία της καταστροφής σε εξουσιαστικό σίριαλ ριζοσπαστικότητας.

Είναι ακριβώς που βλέπουμε να κάνει η χρυσή αυγή, μόνο που τώρα γινεται από κυβερνητικό θώκο.
Μια άμεση, κινηματογραφική, αδιαμεσολάβητη κίνηση που απαντά στα ονειρικά μοντέλα -- τους κοινούς τόπους του πολίτη τηλεθεατή
''θα κάψω την τηλεοραση'' ή του αντι-συστημικού ριζοσπάστη ( αντε γαμήσου δημοσιογράφε ρουφιάνε.Το απολιτικό φαντασιακό γίνεται mainstream πολιτική κίνηση.


Και κάπως έτσι νιώνουμε ένα κίνημα σκοτεινής ριζοσπατικότητας --
μια έξοχη θεαματικοποίηση του φασισμού. Ένα πρωτόλειο αριστούργημα επικοινωνιακης κτηνωδίας.

είμαι ενθουσιασμένος που το παρακολουθώ μέσα στην πείνα μου.

απολαμβάνω τον κανιβαλισμο μου.
γιούπι!