δηλαδή αν δεν δίδασκε το Κεμάλ
αλλά τουρκική ποίηση, τα μοδέρνα γκραφίτι που γραφονται στα αποχωρήτηρια της Ινσταμπουλ, τα χαϊκού ηλεκτρονικών τοίχων--
Αν δίδασκε το ημερολόγιο άστεγου περιπατητή -- ένα road film στα βάθη της Τουρκίας --
Αν δίδασκε το παραμιλητό μιας κοπέλας με πλεξούδες και μαντίλα -- που ζει στο Ικόνιο -- το πρωί αρμέγει αγελάδες -- το βράδυ -- απελευθερώνει διαδικτυακά έναν ερμαφρόδιτο τσίφτη -- και επικοινωνεί με μπιτ ηδονιστες
-- καρφώνει στην οθόνη ένα μανιφέστο αγάπης για τις πούτσες, το διεθνισμό και το Τζακ Κέρουακ ---
αν δίδασκε καθαρή τουρκική ποίηση -- αβράβευτη, ανέκδοτη, α-λεκτη
τότε τι;
όλοι εσείς -- θαυμαστές του Χατζιδάκη, ταγαροειδείς μούμιες, ακαδημίες αθηνών --
καθοδηγητές, φασιστάκια και ναζήδες --
μας στραγγαλίζετε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου