Σκατά στο Γκάι Ρίτσι και στον Ταραντίνο,
Στην Κομοτηνή, η τρυφερότητα αγκαλιάζει το φόβο!
Μέσα σε αυτό το βίντεο κατοικεί το μέλλον που νομίσαμε ότι αφήσαμε πίσω μας.
Το Υπουργείο Πολιτισμού θα έπρεπε να αναγνωρίσει ως μνημείο κινηματογραφικότητας -- μια ζωντανή κληρονομιά.
Δες πως ο διάλογος με τη φρίκη γίνεται μια πόζα αυτο-αποθέωσης.
Όταν ο πανικός μου χτυπάει την πόρτα, εγώ ντύνομαι Σταρ
Έχουμε ακόμη ελπίδα!
Για να καταλάβει κανείς το ανθρωπολογικό μεγαλείο: οι Ρομά στο Μενίδι αυτο-προσδιορίζονται συχνά ως Χρυσαυγίτες (πιθανόν επειδή κάνουν μπίζνες με τους Χρυσαυγιτες στην πώληση της πρέζας)
Ζούμε λαμπρές σελίδες του ελληνικού πολιτισμού!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου