ένας φινλανδός σε ένα δωμάτιο στο λονδίνο.

Του είπα  ''θέλω να ανεβάσω το Κεφάλαιο του Μαρξ σε Μπαλέτο -- θα φοράς ένα μαύρο κορμάκι και φουντουτό φορεματάκι και θα κάνει πιρουτέτες γύρω από το κρανίο του Λένιν -- που θα ναι γεμάτο από πλαστικά φαλλόσχημα σφυροδρέπανα ''

μου είπε ''α τι ωραία -- έχω σπουδάσει κλασικό μπαλετο''

 μετά του είπα --φόρα αυτό το  μπουφάν διαγώνια και πόζαρε για τη κάμερα--
'' α ναι, φυσικά, σου έχω πει ότι έχω δουλέψει και ως μοντέλο''

[Τώρα δουλεύει σε ένα κατάστημα με ρούχα]
 
μετά μας έδωσε να πιούμε φιλναζέζικη σαμπάνια.

οι χίπστερ στην εποχή της λιτότητος -- δεν είναι πλέον σώματα -- είναι κάτι σαν στραπατσαρισμένα μνημεία του γκλάμ  -- βουλιάζουν σαν ατλαντίδες περηφάνιας -- μέσα σε ένα ωκεανό αθλιότητας.

από αυτήν την άποψη είναι πιο σπουδαίοι από τη μαρία φαραντούρη και οπωσδήποτε πιο επαναστατικοί από τον αλκίννο ιωαννίδη -- είναι το νέο έντεχνο -- ο νέος αναχρονισμός του στιλ

ζήτω τα  στρουμφάκια on acid.

ζήτω οι νέοι μελλοθάνατοι.