17.4.13
ο Δάκης Ιωάννου και η επένδυση στην ερωτικότητα
Διαβάζοντας ένα κείμενο για τον εθνικό μας εργολάβο, θυμήθηκα τη συλλογή του Δάκη Ιωαννου. Με είχε εντυπωσιάσει πολύ. Θυμάμαι είχα πάει με κάτι συμφοιτητές από τη φιλοσοφική. Δεν καταλάβαιναν ἐνα πούτσο και με εκνεύριζαν.
Αυτό ακριβώς αναλογίζομαι τώρα: αν τα λεφτά των ολιγαρχών δίνονταν για πειραματικές μορφές εκπαίδευσης -- μια επένδυση στα σχολεία -- ένα άνοιγμα στο χώρο του μοντέρνου θαύματος -- την τεχνολογία, την ποίηση, το ψηφιακό παραλήρημα, τις εναλλακτικές μορφές οικονομίας, παραγωγής και πλούτου --τότε, ίσως να καταλαβαινόμασταν. Ίσως να μιλούσαμε μια άλλη γλώσσα.Και ίσως να μπορούσαμε να συνεννοηθούμε
Θα είχα έτσι περισσότερες ευκαιρίες να απολαύσω ''τέχνη''.
Και πιθανόν, ακόμη περισσότερες να ερωτευθώ.
Και τώρα μάλλον θα οργιζόμουν λιγότερο με τα χλιμίτζουρες που πουλάνε πολιτισμό -- δηλαδή ανισότητα και αδικία -- εξ αριστερών και δεξιών....
Αυτό ακριβώς αναλογίζομαι τώρα: αν τα λεφτά των ολιγαρχών δίνονταν για πειραματικές μορφές εκπαίδευσης -- μια επένδυση στα σχολεία -- ένα άνοιγμα στο χώρο του μοντέρνου θαύματος -- την τεχνολογία, την ποίηση, το ψηφιακό παραλήρημα, τις εναλλακτικές μορφές οικονομίας, παραγωγής και πλούτου --τότε, ίσως να καταλαβαινόμασταν. Ίσως να μιλούσαμε μια άλλη γλώσσα.Και ίσως να μπορούσαμε να συνεννοηθούμε
Θα είχα έτσι περισσότερες ευκαιρίες να απολαύσω ''τέχνη''.
Και πιθανόν, ακόμη περισσότερες να ερωτευθώ.
Και τώρα μάλλον θα οργιζόμουν λιγότερο με τα χλιμίτζουρες που πουλάνε πολιτισμό -- δηλαδή ανισότητα και αδικία -- εξ αριστερών και δεξιών....
colour timeleness
I think I see the decades through colours: the 1990s was
yellow and the 2000s white
However, I am still undecided about the 2010s..
I am sure though that this colouring changes the arithmetic
of time:
As the calendar units
are based on visual entities and not in numbers the 1990s split into the 2000s and the 2000s
into 2010s
In this sense I think we are still somehow within the
whiteness of the 2000 heading towards a new circle of colour which is not yet
fully perceptible
but is probably light blue...
16.4.13
βερμπαλισμός
Μα δεν το έχεις καταλάβει ακόμη;
Ο βερμπαλισμός είναι ο ηρωισμός του στιλ μας. Το υπαρξιακό μας θράσος. Πως το λένε;
Στο πεζοδρόμιο φοράμε κραγιόν, υπερβολή και γκλαμ.
Στο facebook φοράμε λέξεις που απλώνονται σαν πεζοδρόμια.
Απεχθανόμαστε το ναρκισσισμό του κομμουνιστή.
Προσκυνάμε όμως τον κομμουνισμό του ναρκισσιστή.
η μόνη παρηγοριά απέναντι στoν θάνατο είναι η αυτο-αποθέωση μέσα στη σήψη.
[και όσο θα περνάνε οι μέρες χωρίς να πληρώνεις το νοίκι θα βυθίζεσαι ακόμη πια βαθιά μέσα στην αγιότητα, αμήν]
Ο βερμπαλισμός είναι ο ηρωισμός του στιλ μας. Το υπαρξιακό μας θράσος. Πως το λένε;
Στο πεζοδρόμιο φοράμε κραγιόν, υπερβολή και γκλαμ.
Στο facebook φοράμε λέξεις που απλώνονται σαν πεζοδρόμια.
Απεχθανόμαστε το ναρκισσισμό του κομμουνιστή.
Προσκυνάμε όμως τον κομμουνισμό του ναρκισσιστή.
η μόνη παρηγοριά απέναντι στoν θάνατο είναι η αυτο-αποθέωση μέσα στη σήψη.
[και όσο θα περνάνε οι μέρες χωρίς να πληρώνεις το νοίκι θα βυθίζεσαι ακόμη πια βαθιά μέσα στην αγιότητα, αμήν]
πιάτο -- η αλλεργία της άνοιξης.
Tο ξέρω ότι
αποφεύγεις το κρέας αλλά σήμερα είναι
εξαίρεση. 'Eχει ωραίο
καιρό και οι άνθρωποι πενθούν και συ
έχεις πάθεις αμόκ και σου τρέχουν οι
μύτες.
Το χες δει να το κάνει η Ντάϊαν Χύλη.
Προσούτο και
ποικιλία ιταλικών μέσα σε μανιτάρι
πορτομπέλο. Στο πάτο
τυρί φιλαδελφεiα sweet chilli[σφιχτή
αγκαλιά] Από πάνω κοκκινη σαλτσούλα
-- μια ιδέα ζάχαρη -- οπωσδἠποτε ρίγανη
και από πάνω μοτσαρέλα και τσένταρ. Μην
ξεχάσεις να αλείψεις με λάδι τα
μανιτάρια.
Από πάνω να
βάλεις λίγο μαϊντανό -- πάση θυσία!
όπως παλιά που
ήσουν σκίνχεντ άλλα άφηνες μια να
προεξέχει μπούκλα – σημαδούρα
Και το
μανιτάρι αυτό το ρόλο παίζει: είναι ένα κρανίο που φταρνίστηκε
μέσα στον ήλιο.
[το καλό με την
αλλεργία είναι ότι μπορείς κλαις με τις
ώρες χωρίς να ντρέπεσαι]
θάψε με να αγιάσω
Στα λονδρέζικα μπαρ, ειδικά στη Royal Vauxhall
Tavern, οι drag queens κάναν διαρκώς αστεία με το θάνατο -- ειδικά με
αυτούς που πέθαιναν από αφροδισιακά και ψυχοτρόπα χάπια στα dark rooms
-- υπήρχε μια σειρά από αστεία γύρω από σκυλίσιο σεξ με ''σώματα-έπιπλα''
από καρδιακές προσβολές, ιατροδικαστικές αποφάσεις με ονόματα από πάρτι,
νεκροφιλικά συμπλέγματα με μεθυσμένους σάτυρους γιατρούς και άλλα τέτοια.
Όσο πιο νοσηρή η αιτία του γέλιου τόσο πιο έγκυρη.
Συμπέρασμα: υπάρχει μια υποδόρια σχέση ανάμεσα στο χιούμορ του νεκροθάφτη και την λύσσα μιας drag queen.
Αν μελετήσεις προσεκτικά τα νεκρο-τοξικά αστεία του διαδικτύου μπορεις να φτιάξεις ένα πολιτισμικό και χιτσκοκικό πείραμα πάνω στον τραβεστισμό.
Έχω λοιπόν βάσιμες υποψίες ότι η Όλγα Tρεμη (που ήταν παλιά κνίτισσα) και ο Πιτσιρικος (που γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρων) είναι το ίδιο πρόσωπο.
Όσο πιο νοσηρή η αιτία του γέλιου τόσο πιο έγκυρη.
Συμπέρασμα: υπάρχει μια υποδόρια σχέση ανάμεσα στο χιούμορ του νεκροθάφτη και την λύσσα μιας drag queen.
Αν μελετήσεις προσεκτικά τα νεκρο-τοξικά αστεία του διαδικτύου μπορεις να φτιάξεις ένα πολιτισμικό και χιτσκοκικό πείραμα πάνω στον τραβεστισμό.
Έχω λοιπόν βάσιμες υποψίες ότι η Όλγα Tρεμη (που ήταν παλιά κνίτισσα) και ο Πιτσιρικος (που γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρων) είναι το ίδιο πρόσωπο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



